Ricoh XR-P jest aparatem z połowy lat osiemdziesiątych i należy do większego systemu do którego zaliczamy m.in. KR-5 Super, KR-10 Super, XR-7, XR-20 SP, oraz XR-P. Dzięki tej przynależności użytkownik dysponuje szerokim zakresem dodatkowego osprzętu (teleobiektywów, telekonwertewów, lamp błyskowych, filtrów itd.).

Na górnej płycie z prawej stony pryzmatu (patrząc od strony fotografującego) znajduje się pierścień nastawczy czasów naświetlania wewnątrz którego umieszczony jest spust migawki. Dalej jest dźwignia naciągu oraz okienko licznika przesuwu filmu. Z lewej strony pryzmatu znajduje się pierścień nastawczy czułości filmu (ISO 12-3200), który jednocześnie służy do korekcji ekspozycji (+/- 2 EV co 1/3). Wewnątrz niego umieszczono korbkę powrotnego przewijania materiału światłoczułego. Pomiędzy pierścieniem, a pryzmatem umieszczono włącznik samowyzwalacza, którego wskażnik w postaci czerwonej diody podczas jego pracy znajduje się na przedniej ściance aparatu, po prawej stronie obiektywu. Częstotliwość błysków zwiększa się, gdy zbliża się moment wyzwolenia migawki, przy czym czas pracy samowyzwalacza trwa ok 10 sek. Poniżej umieszczono przycisk pozwalający dokonywać pomiaru światła bez ryzyka przypadkowego wykonania zdjęcia. Z lewej strony obiektywu jest przycisk układu zapamiętywania parametrów ekspozycji oraz gniazdko do synchronizacji z lampą błyskową. Aparat ma też gorącą stopkę z dodatkowym stykiem pozwalającym przesyłać informację widoczną w wizjerze o gotowości lampy. Ricoh XR-10 posiada mocowanie obiektywu bagnetowe typu K.