Wszystko zaczęło się w 1846 roku kiedy to Herr Zeiss otworzył swój warsztat wytwarzający wyskiej jakości soczewki dla wydziałów Uniwersytetu w Jenie. Od tego czasu Firma Carl Zeiss wyrosła na jedną z największych i cieszących się najwiekszym prestiżem producentów optyki na świecie.

Carl Zeiss urodził się w Weimarze, w Turyngii 11 września 1816 roku. Po ukończeniu miejscowego gimnazjum rozpoczął praktykę u Dr. Fryderyka Koernera zajmującego się tworzeniem szkieł teleskopowych, a po jej ukończeniu zatrudniony na Uniwersytecie w Jenie. tam rozpoczyna studia nad teorią tworzenia obiektywów i przez siedem lat objeżdża najbardziej znane wytwórnie soczewek i obiektywów m. in. w Stuttgarcie, Darmstadt, Wiedniu i Berlinie. Po  powrocie do Jeny  rozpoczyna studia z zakresu  chemii i  matematyki.

W 1846 roku,  mając  30  lat  rozpoczyna  produkcję  szkieł  i prostych  mikroskopów, a w 1858 roku produkuje już kompletne mikroskopy. Carl Zeiss zdobywa znakomotą reputację za jkość swoich wyrobów i w 1861 roku otrzymuje złoty medal na wystawie "General Exhibition in Thuringia".

W 1866 roku Carl Zeiss spotyka na Uniwersytecie w Jenie Ernsta Abbe.

Ernst Abbe urodził się 23 stycznia 1840 roku w Eisenach. W wieku 21 lat kończy studia na Uniwersytecie w Getyndze i rozpoczyna pracę na Uniwersytecie w Jenie, na którym w roku 1870 zostaje profesorem fizyki i matematyki, a w 1878 r. dyrektorem obserwatorium astronomiczno-meteorologicznego. W 1866 roku rozpoczyna on pracę w zakładach Zeiss'a jako  "Research Director". Efektem kilkuletnich badań i prac jest rozpoczęcie w 1872 roku produkcji zupełnie nowego rodzaju soczewek oraz nowego typu mikroskopu, który stał się  protoplastą  nowoczesnych mikroskopów używanych do dzisiaj. Ernst Abbe poświęcił się także badaniom teoretycznych aspektów optyki i składającym sie na nią procesów.  W nagrodę za wkład w rozwój firmy Carl Zeiss w roku 1876 uczynił go swoim partnerem.

Po śmierci Carla Zeissa w 1888 roku jego udziały w firmie przeszły na syna Rodericka, który sprzedał  Ernstowi Abbe, a ten  w roku 1889 założył  Fundację Carla Zeissa. To doprowadziło do nowego uksztłtowania właścicieli firmy i marki Carl Zeiss. Większość udziałów przypadła Uniwersytetowi w Jenie.

W 1890 roku Fundacja Carla Zeiss, a rozpoczyna badania nad obiektywami fotograficznymi i ich produkcję. Wtedy też dr Paul Rudolph konstruuje pierwszy obiektyw marki Carl Zeiss - Protar. W roku 1896 Dr Rudolph konstruuje legendarny obiektyw Planar, szkło używane do dziś  w lustrzankach Contax, systemie aparatów dalmierzowych serii G oraz aparatach średnioformatowych Hasselblad. W roku 1902 na świat przychodzi kolejna legenda wśród obiektywów Tessar znany także jako "The Eagle Eye", również skonstruowany przez Paula Rudolpha.

W roku 1905 ( 14 stycznia) umiera Ernst Abbe pozostawiając firmę w wielkim rozkwicie i świetnej kondycji.a w 1919 roku do fundacji przyłączona zostaje Schott & Genossen Glass Works Otto Schotta.

W roku 1926, w reakcji na sukces 35 mm aparatu Leica, fundacja kupuje kilka niedużych wytwórni fotograficznych (Ica, Contessa-Nettel, Ernemann and Goerz) i przekształca je w Zeiss Ikon AG, a w rezultacie, w roku 1932 wypuszcza na rynek swój pierwszy aparat małoobrazkowy CONTAX.

Dalej historia Contaxa ma się następująco:

• rok 1936 CONTAX II z czasem do 1/1250s i samowyzwalaczem
• rok 1936 CONTAX III

Oba modele produkowane są do roku 1945, kiedy to podczas jednego z nalotów alianckich zakłady w Dreźnie zostały zniszczone. Od tego momentu rozpoczyna się dziwny okres w dziejach firmy. Wraz z wycofaniem się armii Pattona (Jałta) Jena, a w niej większa część urządzeń i fabryk Zeissa przypadają jako łupy wojenne Rosjanom, ci wywożą je do ZSRR do Kijowa i przez wiele lat produkują kopie Contax-ów i innych produktów firmy Zeiss Ikon .

Jednocześnie na terenie Niemiec Wschodnich konstruowano aparaty i osprzęt fotograficzny w oparciu o technologie Carla Zeissa pod firmą Carl Zeiss Jena. Tam też w roku 1949 wyprodukowano CONTAX-a S, a w roku 1952 jego następcę - CONTAX-a D. W obu przypadkach były to lustrzanki małoobrazkowe z wbudowanym pryzmatem pentagonalnym. Ostatecznie aparty Contax z Niemiec Wschodnich produkowano pod nową nazwą - PENTACON (PENTAprism CONtax)

Siedziba Fundacji Carla Zeissa przeniesiona zostaje do pomieszczeń fabryki Contessa w Stuttgarcie.

Na pierwszej po wojnie Photokinie w roku 1950 zaprezentowano CONTAX-a IIA, a w następnych latach :

• 1953 - CONTAFLEX

• 1958 - CONTAREX

• 1967 - CONTAREX SUPER

• 1968 - CONTAREX SE

Na początku lat 70-tych ma miejsce kolejny przełom - dochodzi do nawiązania współpracy firmy Carl Zeiss z Yashic-ą ( część koncernu Kyocera) i Grupą Ferdynanda Porsche. Zainicjowano wówczas super tajny "Projekt 130". W rezultacie podjętej współpracy na wystawie Photokina w roku 1974 zaprezentowano aparat CONTAX RTS ( Real Time System).

W kolejnych latach prezentowano kolejne konstrukcje :

• 1979 - CONTAX 139 Q i zaraz potem CONTAX 137MA i 137MD

• 1982 - CONTAX RTS II

• 1985 - CONTAX 159 MM

• 1987 - CONTAX 167MT

• 1990 - CONTAX RTS III (m.in. system RTV i migawka do 1/8000s.) ,a po nim CONTAX S2 i ST.

• 1993 - CONTAX RX

W 1994 roku rozpoczęto ponownie aparatów dalmierzowych ale autofocus - pierwszym był CONTAX G1, a później jego następca G2.

Obecnie gamę aparatów Contaxa uzupełniły CONTAX RX2, CONTAX N1 i NX (lustrzanki autofocus z nowym typem mocowania) i cyfrowa lustrzanka CONTAX ND.

Z dziejów aparatów małoobrazkowych.

Pierwszym aparatem małoobrazkowym produkowanym seryjnie, w którym użyto błony kinematograficznej o szerokości 35 mm, była znana na całym świecie LEICA. Została ona skonstruowana przez Oskara Barnecka w roku 1914, a jej produkcję rozpoczęła w roku 1925 firma ERNEST LEITZ.

Pierwszą lustrzankę jednoobiektywową o nazwie KINE EXAKTA produkowaną seryjnie wprowadziła na rynek firma IHAGEE w roku 1936.Lustrzanka ta z migawką szczelinową o zakresie czasów od 1/1000 do 12 s z obiektywem EXATAR 3,5/54 mm wyprzedziła w swych rozwiązaniach konstrukcyjnych wiele późniejszych modeli aparatów.

W roku 1954 firma ASAHI wypuściła na rynek małoobrazkową lustrzankę ASAHIFLEX II z lustrem samopowrotnym.

W roku 1960 firma KONISHIROK w aparacie KONICA F zastosowała po raz pierwszy migawkę szczelinową lamelkową.

W 1964 roku zastosowano w aparacie ASAHI PENTAX SPOTMATIC wewnętrzny pomiar światła (TTL).

                                          Wiesław Śmigielski "Lustrzanki małoobrazkowe" Warszawa 1991